JEDEN DZWONEK, WIELE POKOLEŃ, JEDNA HISTORIA…
„Od galicyjskiej szkoły do niepodległej Polski – jeden dzwonek, wiele pokoleń”.
Tegoroczne obchody Narodowego Święta Niepodległości w naszej szkole miały wyjątkowy, historyczny wymiar. Połączyliśmy pamięć o drodze Polski do wolności z historią naszej szkolnej społeczności. Szczególnym bohaterem uroczystości był szkolny dzwonek z 1898 roku – niezwykły świadek minionych czasów. Zabrzmiał w okresie zaborów, gdy Polski nie było na mapie Europy. Przez lata towarzyszył kolejnym pokoleniom uczniów i nauczycieli, wyznaczając rytm szkolnego życia.
Dziś otrzymał wyjątkowe miejsce – został zawieszony na ścianie naszego muralu, którego przesłanie brzmi:
„Te same mury, inne pokolenia, wspólna historia”.
To symbol pamięci, ciągłości i więzi, które łączą przeszłość z teraźniejszością. Bo choć zmieniają się uczniowie, nauczyciele i szkolna rzeczywistość, niezmienne pozostają wartości: patriotyzm, szacunek, odpowiedzialność, wiedza i miłość do Ojczyzny.
Niech ten ponadstuletni dzwonek przypomina nam, że jesteśmy częścią historii, którą tworzyły pokolenia przed nami i którą teraz wspólnie piszemy.
Jeden dzwonek. Wiele pokoleń. Jedna szkoła. Jedna Ojczyzna.
Dziękujemy wszystkim, którzy wspólnie z nami przeżywali tę wyjątkową uroczystość i pomagają pielęgnować pamięć o historii naszej szkoły i naszej Ojczyzny.
Szczególne podziękowania 
Realizacja naszego pomysłu, upamiętniającego historię szkoły i ponadstuletni szkolny dzwonek, nie byłaby możliwa bez zaangażowania, życzliwości i pomocy wielu osób.
Z całego serca dziękujemy:
• Panu dr Mirosławowi Płonce– za pomoc w opracowaniu i rozwijaniu pomysłu, cenne wskazówki,hasło oraz zaangażowanie w jego realizację.
• Panu Michałowi Makówce – za niezwykle interesującą prelekcję historyczną przybliżającą dzieje naszego szkolnego dzwonka z 1898 roku i jego znaczenie dla historii szkoły.
• Pani Monice Małysie – za wykonanie muralu, który stał się wyjątkową przestrzenią łączącą historię, pamięć i kolejne pokolenia naszej szkolnej społeczności.
• Pani Małgorzacie Kozinie wraz z mężem – za życzliwość, wypożyczenie i pomoc w rozłożeniu rusztowania, dzięki czemu możliwa była realizacja tego przedsięwzięcia.
Dziękujemy za poświęcony czas, pracę i otwartość na współpracę . Dzięki Państwa zaangażowaniu pomysł stał się rzeczywistością, a nasza szkoła zyskała wyjątkowe miejsce, które będzie przypominać o jej historii przez kolejne lata.






















